این مطلب از نوشته های ابرهیم نبوی است. جدی جدی است. با کسی هم شوخی ندارد:
یکی از دوستان دیروز آمده بود پای گپ و گفتی گوگلانه و میپرسید که چه کنیم با انتخابات؟ گفتم: چه را چه کنید؟ گفت، فلانی مطلبی نوشته که
- به کسی رای میدهیم که بیعرضه باشد
- به کسی رای میدهیم که دایم حرفش را عوض کند
- به کسی رای میدهیم که موقعی که قدرت داشته جرات حرف زدن نداشته
- به کسی رای میدهیم که حرف و عملش یکی نیست و ...
و آخرش نتیجه گرفته که چنین کسی قهرمان ما نیست.
و میپرسید " این رفیق شما منظورش چیست؟" گفتم: اولا با این مشخصاتی که اعلام کرده، احتمالا میخواهد برای خودش رأی جمع کند و از طرف دیگر راست میگوید. چون من هم حاضر نیستم آدم ملاحظهکاری مثل خاتمی را به عنوان قهرمان خودم انتخاب کنم. ولی، مگر انتخابات برای قهرمانی کشور است؟
گفت: نه، ولی خاتمی هزار تا عیب دارد.
گفتم: خاتمی هزار عیب که داشته باشد یک حسن دارد و آن اینکه از همه آنها که انتخابشان ممکن است بهتر است، گیریم از آنهایی که انتخابشان ممکن نیست بهتر نباشد. من میخواهم رئیس جمهور انتخاب کنم.
گفت: اگر آمد و شد مثل همان هشت سال چه کنیم؟
گفتم: شما را نمیدانم، ولی من اگر مثل آن هشت سال خاتمی بشود، دیگر هیچ غصهای تا آخر عمرم ندارم و حداقل یک ماه جشن میگیرم.
گفت: ولی آیا خاتمی واقعا به دموکراسی اعتقاد دارد؟
گفتم: نسبی است، اگر به نسبت واسلاو هاول و بیل کلینتون ببینی نه، قطعا آن نیست که میخواهی، ولی خاتمی از نظر اعتقاد به دموکراسی و آزادی از معدل متوسط سیاستمداران و مردم ایران، بهتر است.
گفت: به نظر تو عبدالله نوری بهتر نیست؟
گفتم: عبدالله نوری خوب است، ولی نه بهتر از خاتمی، نوری اولا ممکن نیست، ثانیا مردم به او رای نمیدهند چون نمیشناسند، ثالثا تائید صلاحیت نمیشود.
گفت: حالا از کجا میدانی که خاتمی رای میآورد.
گفتم: نمیدانم، امیدوارم، و به همت خودم هم ایمان دارم. من تا روز انتخاب خاتمی برایش کار خواهم کرد، هزار هزار تا مثل من هستند، ما خاتمی را رئیس جمهور میکنیم.
گفت: حالا از کجا مردم به او رای بدهند؟
گفتم: ده دوازده میلیون نفر از ترس احمدینژاد به خاتمی رای میدهند. پانزده میلیون نفری هم بخاطر خودش رای میدهند، کافی است.
گفت: این پیشبینی را از کجا آوردی؟
گفتم: اسمش پیشبینی نیست، رجزخوانی است.
گفت: مگر جنگ است که رجزخوانی میکنی؟
گفتم: دقیقا جنگ است، بزرگترین جنگ این بیست سال گذشته. یک جنگ واقعی.
گفت: خدا رحمت کنه بی نظیربوتو رو.
خاتمی آمد،
اما درباره عملکرد سیاسی میرحسین نکاتی وجود دارد که تاکنون کمتر بدان پرداخته شده است. دورانی که میرحسین سکان اجرایی را بر عهده داشت نظامی ترین و امنیتی ترین دوران حیات انقلاب اسلامی است. و به همین دلیل اداره کشور اقتضائات خاص خود را داشته است. بسیاری از چهره های کشور بواسطه عملکردشان و حتی تند رویهایی که در آن دوران داشته اند به شدت مورد پرسش مطلعان، صاحب نظران و حتی افکار عمومی هستند. فراموش نکنیم بخش عمده ایی از فشارها، مقاومتها و توقیفهایی که دامنگیر مطبوعات و رسانه ها می شود به واسطه پرداختن آنها به مباحث آن دوران است. بگیر و ببندها، محاکمات و هزاران سر مگوی دیگر.